من با آن چه می گویی مخالفم، ولی تا پای جان ایستاده ام تا تو بتوانی آزادانه حرفت را بزنی. ولتر نقطه، سر خط !
X
تبلیغات
رایتل
نقطه، سر خط !
یادداشت های مهرنوش نجفی راغب 
قالب وبلاگ
پیوندها

مقاله ام با عنوان «موانع قانونی و حقوقی در پیگیری خشونت های خانگی علیه زنان» را می توانید در شماره ی جدید «حقوق و اقتصاد» بخوانید.


چکیده ای از مقاله:

«در این مقاله که پژوهشی ست که در مهرماه 1392 و با روش پرسشنامه و مصاحبه با 150 نفر از زنان شهر همدان صورت گرفته است سعی شده با نگاهی به قوانین و انواع خشونت هایی که علیه زنان صورت می گیرد، چالش های قانونی و روند دادرسی و میزان اعتماد زنان به قانون و حمایت های حقوقی و نهادهای ذیربط -چنانچه زنان از سوی همسر مورد خشونت اقتصادی، اجتماعی، جنسی، جسمی و یا روانی واقع شوند و قصد پیگیری قضایی داشته باشند- بررسی شود. 
از آنجا که در قوانین مدونه ی موجود، تعریفی از خشونت خانگی وجود ندارد بنابراین هرگاه زنی توسط همسر مورد خشونت قرار بگیرد، صرفا طبق قوانین و آیین دادرسی موجود می بایست پیگیری نماید. به همین جهت عموما درخصوص تنها خشونت های اقتصادی طبق قانون مدنی و همچنین خشونت های فیزیکی جسمی، زنان می توانند اقامه ی دعوا نموده و شکایت کیفری طرح کنند ولیکن درخصوص سایر انواع خشونت به ویژه خشونت های روانی و جنسی، به دلیل نقص قانون و سایر موانع مانند ترس یا احساس شرم، اصلا شکایتی از سوی زنان مطرح نمی شود و یا بی نتیجه می مانند. طرح شکایت در خصوص خشونت های اقتصادی و اجتماعی و جسمی نیز عموما از باب اثبات با موانع قانونی مواجه می شود و یا در روند رسیدگی به دلیل نبود نهاد پلیس زنان، سیستم قضایی مردانه، عدم حمایت های اجتماعی، نا آگاهی زنان نسبت به قانون ، اطاله دادرسی و قوانین نابرابر که در این مقاله به تفصیل پر داخته شده است به بن بست می رسد.
در مجموع امیدواری زنان نسبت به پیگیری حقوقی در مواردی که از سوی همسر مورد خشونت قرار بگیرند بالا نیست. بالاترین میزان اعتماد زنان نسبت به حمایت قانونی از ایشان درخصوص خشونت اقتصادی ست که آن هم حدود 23% زنان را شامل می شود که کاملا مطمئنند قانون از آنها در قبال خشونت اقتصادی حمایت می کند. کمترین میزان اعتماد زنان به حمایت قانونی از ایشان درخصوص خشونت های اجتماعی با 4.6 % و خشونت جنسی با 6% از کل پاسخگویان است.
بیشترین میزان بی اعتمادی زنان به حمایت قانونی از آنها مربوط به خشونت جنسی و خشونت روانی ست که در هردو مورد 75% پاسخگویان اظهار کرده اند که اصلا به حمایت قانونی امیدوار و مطمئن نیستند. بیشترین میزان نا آگاهی زنان از قانون و حقوق خود به خشونت اجتماعی و جنسی و روانی برمی گردد. که به ترتیب 54%، 52% و 48% از زنان گزینه ی «نمی دانم» را انتخاب کرده اند. درواقع تقریبا نیمی از زنان نسبت به اینکه آیا قوانینی در راستای حمایت از آنها درخصوص خشونت های جنسی و روانی و اجتماعی وجود دارد یا خیر و یا اینکه درصورتیکه در معرض چنین خشونتی قرار گرفتند آیا می توانند پیگیری قانونی و حقوقی داشته باشند یا خیر آگاهی ای ندارند.از مجموع پاسخگویان، 33 نفر در زندگی دست کم برای یکبار مورد ضرب و جرح قرار گرفته اند که منجر به آسیب دیدگی ایشان شده بود. ولی فقط 63% آنها اقدام قضایی و شکایت کرده بودند. که از این میان نیز تنها 28% منجر به نتیجه و صدور رای به نفع زنان شاکی بوده است. ...»


این مقاله ده صفحه است و در لینک زیر قابل دسترسی است:

http://www.magiran.com/magtoc.asp?mgID=5551&Number=103&Appendix=0



[ دوشنبه 6 مرداد 1393 ] [ 10:19 ب.ظ ] [ مهرنوش نجفی راغب ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره ی من

متولد 14 بهمن 1357 / کارشناسی ارشد حقوق بین الملل، وکیل پایه یک دادگستری، / «چون با نا اهل سخن گویی،سیلی خوری و سخنی که فهم نکنند بر کُفر و دیگر چیزها حمل کنند و هزار چیز از اینجا تولد کند.» سهروردی / ایمیل: mnajafiragheb@gmail.com
بایگانی یادداشت ها
آمار سایت
تعداد بازدید ها: 568358

  • بازی آنلاین
  • مرکز فروش
  • کارت شارژ همراه اول